Η Νεράιδα Τρικάλων βρίσκεται στα όρια των Νομών Άρτας - Τρικάλων και είναι χτισμένη στα Ανατολικά Τζουμέρκα, σε υψόμετρο ... διάβασε περισσότερα ...
Όπως κάθε χρόνο, στις 6 προς 7 Ιουλίου, έτσι κι εφέτος τιμήθηκε η μνήμη της Μεγαλομάρτυρος Αγίας Κυριακής, προστάτιδας των ορεινών περιοχών, στο ομώνυμο μοναστήρι Νεράιδας Τρικάλων, που βρίσκεται σε καταπράσινη τοποθεσία, δίπλα στα νερά του Αχελώου (Ασπροπόταμος). Οι εορταστικές εκδηλώσεις, στις οποίες συμμετέχει πλήθος πιστών που κατακλύζουν το...
Το βίντεο τράβηξε ο Λ. Ζάχος για τις ανάγκες της neraida.net. Τον ευχαριστούμε!
ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ
92 Τ.Μ.
ΡΕΤΙΡΕ
Σας κάνουμε γνωστό ότι ένα από τα διαμερίσματα που έχει ο Σύλλογός μας στην κυριότητά του, στην περιοχή Ν, Κόσμος, από το Σεπτέμβριο θα είναι ξενοίκιαστο.
Σύμφωνα με σχετική απόφασή του, το Διοικητικό Συμβούλιο, προτού προχωρήσει στη διαπραγμάτευση και υπογραφή συμβολαίου με νέο μισθωτή, θα πρέπει πρώτα να απευθυνθεί στους νεραϊδιώτες-σσες. μήπως υπάρχει ενδιαφερόμενος-νη.
Ο Πρόεδρος του Συλλογου
Βασίλης Αθανασιάδης
Για την εκτέλεση 2 σημαντικών έργων στη Νεράιδα
Αίσθημα εμπαιγμού πλέον δημιουργεί στους δημότες η ακατάσχετη υποσχεσιολογία της Δημοτικής Αρχής, η οποία συνεχίζει να επιδεικνύει προκλητική αδιαφορία απέναντι σε επείγοντα προβλήματα της καθημερινότητάς μας. Με σχετικές επιστολές του, το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας αναγκάζεται να υπενθυμίσει εκ νέου στον Δήμαρχο και τους αρμόδιους Αντιδημάρχους Τεχνικών Έργων τις επανειλημμένες, πλην όμως ανεκπλήρωτες, δεσμεύσεις τους. για την εκτέλεση δύο σημαντικών έργων:
Με απόφαση του Δ.Σ. δίνονται στη δημοσιότητα οι δύο επιστολές προς ενημέρωση των μελών το Συλλόγου:
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
Αγαπητοί χωριανοί-μέλη του Συλλόγου
Αγαπητοί χωριανοί,
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
ο Πρόεδρος Βασίλης Αθανασιάδης ο Γ. Γραμματέας Θ. Μαντέλλος
(τηλ. 6977 977 909)
… «Έρραναν τον τάφον, αι Μυροφόροι μύραν, λίαν πρωί ελθούσαι…», λέει ο σχετικός στίχος στο τρίτο μέρος (στάση) των εγκωμίων (Αι γενεαί αι πάσαι). Δηλαδή «οι Μυροφόρες γυναίκες (αναφέρονται Μαρία η Μαγδαληνή, Μαρία η του Κλωπά, αδελφή της Θεοτόκου, η Σαλώμη, η μητέρα των Αποστόλων Ιακώβου και Ιωάννου, η Ιωάννα Σύζυγος του Χουζά, επιτρόπου του Ηρώδη Αντύπα, η Μάρθα και Μαρία, αδελφές του Λαζάρου) πήγαν, από πολύ νωρίς το πρωί της Κυριακής, στον τάφο του Χριστού, για να αλείψουν με μύρα το σώμα του νεκρού.
Ο στολισμός του Επιταφίου από γυναίκες τη Μεγάλη Παρασκευή είναι ένα πανάρχαιο, ευλαβικό έθιμο της Ορθόδοξης παράδοσης, το οποίο έχει βαθιές συμβολικές και θρησκευτικές ρίζες. Οι γυναίκες που στολίζουν τον Επιτάφιο με λουλούδια συμβολίζουν τις Μυροφόρες Γυναίκες. Όπως εκείνες έτρεξαν τα ξημερώματα της Κυριακής να αλείψουν με μύρα το σώμα του Ιησού, έτσι και οι γυναίκες σήμερα, με αγάπη και μεράκι, «ντύνουν» τον Επιτάφιο με λουλούδια, τιμώντας τον νεκρό Χριστό. Ο στολισμός είναι μια πράξη πένθους αλλά και τιμής. Τα λουλούδια αντιπροσωπεύουν την ομορφιά της φύσης που υποκλίνεται μπροστά στον Θεάνθρωπο, Τα λουλούδια, εκτός από τον καλλωπισμό, συμβολίζουν την άνοιξη και την αναγέννηση. Παρά το θάνατο του Χριστού (πένθος), ο στολισμός προμηνύει την Ανάσταση, καθώς ο τάφος γίνεται «θησαυρός ζωής.
Οι γυναίκες του χωριού, ως άλλες Μυροφόρες (Μαρία η του Θωμά, Μαρία η του Αποστόλη, Αλειφτήρα η Μαγδαληνή, Καρακώστα η Μερόπη, η Άννα, η Βάγια, Χήτα η Χριστίνα), έσπευσαν από πολύ νωρίς το πρωί της Μ. Παρασκευής, στο ναό του Αγ. Γεωργίου και πριν ο ήλιος ανατείλει, (… λίαν πρωί ελθούσαι), στόλισαν με ανοιξιάτικα λουλούδια τον Επιτάφιο. Ένας Επιτάφιος λιτός (όχι υπερβολική κάλυψη με λουλούδια, ώστε να αναδεικνύεται και το σχήμα του ξύλινου κουβουκλίου), όπως άλλωστε ταιριάζει και στην περίσταση, αλλά και λεπτομερής, με ιδιαίτερη προσοχή στη σύνθεση των λουλουδιών, πράγμα που τον καθιστά ένα καλλιτεχνικό δημιούργημα!
Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα! Κορίτσια και του χρόνου! Να 'στε καλά!
φωτο : Σπ. Νεραϊδιώτης
Σύμφωνα με το χριστιανικό εορτολόγιο καθιερώθηκε να ονομάζεται Κυριακή των Βαΐων (ή Κυριακή του Λαζάρου ή Κυριακή Βαϊοφόρος), η προηγούμενη Κυριακή της εορτής της Ανάστασης. Από την Κυριακή των Βαΐων αρχίζει ουσιαστικά η Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών. Κατά την ημέρα αυτή εορτάζεται η ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου Του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα, "επί πώλου όνου", όπου, κατά τους συγγραφείς των Ιερών Ευαγγελίων, οι Ιουδαίοι Τον υποδέχθηκαν κρατώντας βάια ή βάγια.
Στις πρώτες εκκλησίες εορταζόταν η μνήμη αυτή με αναπαράσταση του γεγονότος. Συγκεκριμένα, στους Αγίους Τόπους κατά τον 4ο αιώνα ο επίσκοπος ξεκινώντας με πομπή από το Όρος των Ελαιών εισερχόταν στα Ιεροσόλυμα επί «πώλου όνου» περιστοιχιζόμενος από τον κλήρο, ενώ οι πιστοί προπορεύονταν κρατώντας κλάδους φοινίκων.
Στους δε βυζαντινούς χρόνους τελούνταν ο λεγόμενος «περίπατος του Αυτοκράτορα», όπου η πομπή ξεκινούσε από τα ανάκτορα στην οποία συμμετείχε ο αυτοκράτορας κρατώντας την εικόνα του Χριστού, πλαισιωμένος από το ιερατείο, όπου και κατέληγε στην Αγιά Σοφιά.
φωτό: Σπ. Νεραϊδιώτης
Ο Μάρτιος για μια ακόμα φορά επιβεβαίωσε το χαρακτηρισμό που του έδωκε ο λαός, ως «Μάρτης, γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης" και 3 μέρες προτού παραδώσει τη σκυτάλη στο ... φιλήσυχο Απρίλη (το συνήθη μήνα του Πάσχα), έζωσε το χωριό μας με κρύο και χιόνια (για δεύτερη φορά χιονόπτωση φέτος),. Το απρόοπτο του Μάρτη, μας κρατά επιφυλακτικούς και έτσι δε διακινδυνεύουμε πρόβλεψη ότι ο χειμώνας απήλθε και η Άνοιξη κατέφτασε. Ας το αφήσουμε αυτό. Είναι δουλειά του Απρίλη…
Με δοξολογία από τον ιερέα του χωριού, την κατάθεση στεφανιού από τον Πρόεδρο και την παρουσία λιγοστών κατοίκων, τιμήθηκε η 205η επέτειος του μεγάλου ξεσηκωμού του '21, στην απομακρυσμένη Νεράιδα Τρικάλων.
Οι παρατιθέμενες εικόνες μαρτυρούν το πόσο βαθιά ριζωμένη είναι η Επανάσταση του 1821. στις καρδιές των Ελλήνων και ίσως "περισσότερο" αυτών που ζουν και κινούνται στα μικρά και απομακρυσμένα χωριά. Και μπορούμε να πούμε πως σε πολλές περιπτώσεις μια λιτή τελετή, μια απόθεση ενός δάφνινου στεφανιού, στη βάση ενός μνημείου που συνοδεύεται από ένα ουσιαστικό χειροκρότημα των ελαχίστων, έχει μεγαλύτερη συναισθηματική και εθνική αξία από τις "μεγαλειώδεις" παρελάσεις, που συνοδεύονται από τις "θορυβώδεις" πτήσεις των σύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών, με όχι ευκαταφρόνητο κόστος που θα μπορούσε να διατεθεί για κοινωνικές ανάγκες και ανακούφιση νοσοκομειακών μονάδων.
Μια λιτή τελετή λοιπόν σαν αυτή, που εστιάζει στον άνθρωπο και στο γεγονός, μπορεί να σταθεί απέναντι στις λαμπρές παρελάσεις, που συνήθως μετατοπίζουν το ενδιαφέρον στην επίδειξη ισχύος.
Και να διαβιβάσει το μήνυμα στην Πολιτεία, πως μπορεί να φροντίζει τους ζωντανούς της, τιμώντας παράλληλα τους νεκρούς της, με σεμνότητα.
φωτό Σπ. Νεραϊδιώτης
Αγαπητά μέλη και φίλοι του Συλλόγου Νεραϊδιωτών
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας, εκφράζει τις θερμές του ευχαριστίες σε όλους εσάς που συμμετείχατε στη διήμερη εκδρομή μας στην ορεινή Αρκαδία, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου και 1 Μαρτίου 2026.
Η ικανοποιητική συμμετοχή σας, η άψογη συμπεριφορά που επιδείξατε καθόλη τη διάρκεια του ταξιδιού και των επισκέψεών μας, το κλίμα χαράς και ενότητας που δημιουργήσατε, βοήθησαν και μας επέτρεψαν να απολαύσουμε την εκδρομή στο έπακρο και να μοιραστούμε μοναδικές στιγμές που θα μας μείνουν αξέχαστες.
Η έμπρακτη στήριξη στις δράσεις του συλλόγου, μας δίνει κίνητρο για τη διοργάνωση παρόμοιων εκδηλώσεων στο μέλλον.
Με χωριανικούς και φιλικούς χαιρετισμούς
Το Δ.Σ. του Συλλόγου Νεραϊδιωτών
(Ένα ρεπορτάζ του Σπύρου Νεραϊδιώτη για την εκδρομή του Συλλόγου στην ορεινή Αρκαδία, με αναφορές σε ιστορικά και πολιτισμικά στοιχεία της περιοχής).
Ωραία ήταν ιδέα του Δ.Σ. του Συλλόγου Νεραϊδιωτών για τη διοργάνωση εκδρομής στην ορεινή Αρκαδία και στην πρωτεύουσα του Νομού την Τρίπολη. Εκδρομή που πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο 28 Φλεβάρη και 1 Μάρτη 2026, με τη συμμετοχή νεραϊδιωτών από Αθήνα και Άρτα.
Πρωί-πρωί οι δυο αποστολές ξεκίνησαν, η μια από την Άρτα, μέσα στα άγρια χαράματα και η άλλη, λίγο αργότερα, από την Αθήνα για να συναντηθούν, μετά από κάνα τετράωρο περίπου, στο σταθμό, κοντά στη σήραγγα Αρτεμισίου.
Αγκαλιές, φιλιά, διάπλατα χαμόγελα ήταν οι πρώτες αντιδράσεις και από τις δυο μεριές των αποστολών. Όμορφες στιγμές με τα ανθρώπινα συναισθήματα στο αποκορύφωμα.
Επόμενη στάση το Λεβίδι Αρκαδίας, χωριό καταγωγής του Αλέξανδρου Παπαναστασίου, Υπουργού και δυο φορές Πρωθυπουργού, στα χρόνια του μεσοπολέμου. Κυριάρχησαν οι ομαδικές φωτογραφίες, η κουβεντούλα ανά παρέες, ενώ κάποιοι μερακλήδες άδραξαν την ευκαιρία να πιούν κι ένα τσιπουράκι στα όρθια, με γουρουνόπουλο για μεζέ.
Επόμενος προορισμός η Βυτίνα, χωριό της Αρκαδίας, περισσότερο τουριστικό, με πολλά εμπορικά μαγαζιά που διαφήμιζαν τα ντόπια προϊόντα τους. Μια ολιγόωρη στάση εκεί για καφέ και κυρίως τσιπουράκι, γιατί το υψόμετρο το τραβούσε πιο πολύ.
Από εκεί, στάση στο χωριό Λαγκάδια. Ένα χωριό της Αρκαδίας κτισμένο σε μια απότομη πλαγιά. Τα σπίτια λες και είναι κολλημένα σε ένα απόκρημνο μέρος, καρφωμένα με βίδες για να κρατιούνται. Ίσως αυτά τα μέρη να κατοικήθηκαν στα χρόνια της τουρκοκρατίας από καταδιωγμένους από τους Τούρκους, που κατέφευγαν εκεί για να γλυτώσουν. Η εκκλησία του χωριού και κάποιες προτομές οπλαρχηγών αγωνιστών, σε πηγαίνουν πίσω στα χρόνια της επανάστασης του 1821, με το Μοριά να είναι από τις πρώτες περιοχές που εξεγέρθηκαν ενάντια στην τουρκοκρατία, πληρώνοντας πρώτος με πολύ αίμα την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό.
Το μεσημέρι του Σαββάτου στάση για φαγητό στη Δημητσάνα. Ιστορικό χωριό της Αρκαδίας με κτίσματα αρχοντικά και μεγάλη επισκεψιμότητα. Στη Δημητσάνα στα χρόνια της Επανάστασης λειτουργούσαν οι μπαρουτόμυλοι. Το απόκρημνο μέρος και η απομονωμένη περιοχή επέτρεπε στους αγωνιστές να βγάζουν μπαρούτι, κρυφά από τους Οθωμανούς.
Μια ολιγόλεπτη στάση το απόγευμα του Σαββάτου στη Στεμνίτσα, άλλο ένα χωριό της Αρκαδίας για να αισθανθεί κανείς το μεγαλείο της φύσης και ακόμα περισσότερο το δέος και την υπερηφάνεια, σαν αντικρίζει, στο κέντρο του χωριού, την προτομή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, του Γέρου του Μοριά
Σε όλα αυτά τα Αρκαδικά μέρη έγιναν σκληρές μάχες στα χρόνια της εξέγερσης, και μια επίσκεψη, ή ένα πέρασμα από εκεί είναι ένας φόρος τιμής σε όλους αυτούς που αγωνίστηκαν για την απελευθέρωση της πατρίδας.
Τελικός προορισμός της πρώτης μέρας, η Τρίπολη, η πρωτεύουσα του Νομού, που απλώνεται στο οροπέδιο της Αρκαδίας στην καρδιά της Πελοποννήσου. Το χειμωνιάτικο κρυαδάκι δεν μας εμπόδισε να κάνουμε μια βόλτα στο κέντρο της πόλης και να δούμε με την πρώτη ματιά τα νεοκλασικά κτήρια, το Πολεμικό Μουσείο, το Δημοτικό Θέατρο, να δεσπόζουν και να στολίζουν την Αρκαδική πρωτεύουσα.
Το βράδυ όλοι μαζί σαν μια παρέα σε κοσμική ταβέρνα για φαγητό με λαϊκή ορχήστρα.
Εκεί έγινε και η κοπή πίτας του Συλλόγου Νεραϊδιωτών. Ο χορός ασταμάτητος κυρίως από τις γυναίκες, ενώ το γλέντι κράτησε μέχρι αργά, μετά τα μεσάνυχτα.
Την επόμενη μέρα σηκώθηκα πρωί-πρωί και πρώτος κατέβηκα για πρωινό. Εκεί είχα την ευκαιρία να ρωτήσω τους ξενοδοχοϋπαλλήλους αρκετά πράγματα, γύρω από την ιστορία της πόλης, το πολιτιστικό και πολιτικό γίγνεσθαι στη ροή του χρόνου, ακόμα και για τον αθλητισμό. Κάποια μου ήταν γνωστά από την ιστορία και γεωγραφία, πολλά μου ήταν άγνωστα. Εντύπωση που έκανε όταν έκαναν λόγο για το Δημογραφικό και τη μείωση του πληθυσμού στο Νομό, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα και τη μείωση του αριθμού των εδρών της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας στο Ελληνικό κοινοβούλιο (από 4 έγιναν 3).
Λίγο αργότερα ανά παρέες έβγαιναν στην ηλιόλουστη πόλη για να απολαύσουν τον πρωινό καφέ. Εμείς, μια μικρή παρέα, πήγαμε κάπου εκεί στο κέντρο, όπου δεσπόζει ο Μητροπολιτικός Ναός, ενώ την κεντρική πλατεία κοσμούν οι προτομές αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης.
Γύρω υψώνονται νεοκλασικά κτήρια και σε μια πλευρά στο ισόγειο βρίσκεται το «Ιστορικό Μεγάλο καφενείο Τριπολιτσάς». Είναι ένα καφενείο αλλιώτικο, είναι καφενείο μουσείο, που χρονολογείται από το 1840, το παλαιότερο στην Ελλάδα ακόμα και στην Ευρώπη, με πολλά κειμήλια, βιβλία και ιστορικά έγγραφα από τα χρόνια της Επανάστασης.
Επόμενος προορισμός, μεσημέρι Κυριακή της Ορθοδοξίας, επίσκεψη στο Μοναστήρι Μαλεβή. Ένα ιστορικό Μοναστήρι στις πλαγιές του Πάρνωνα, αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου.
Επόμενος σταθμός το Ναύπλιο, στην πρώτη πρωτεύουσα του ελεύθερου Ελληνικού κράτους και από εκεί οι δυο αποστολές ξεχωρίζουν με προορισμό, η μια την Αθήνα και η άλλη την Άρτα.
Ωραία εκδρομή, που στέφθηκε από επιτυχία. Μια απόδραση το Σαββατοκύριακο, για να ξεφύγει κανείς από τη ρουτίνα της πόλης και την πεζή καθημερινότητα. Τέτοιες εκδηλώσεις δίνουν νόημα και περιεχόμενο στη ζωή του ανθρώπου. Γιατί αυτές οι εκδηλώσεις δεν έχουν μόνο το χαρακτήρα μιας τυπικής εκδρομής, ή ενός Σαββατοκύριακου που ξεφεύγεις από την καθημερινότητα. 'Εχουν και ουσιαστικό περιεχόμενο, που ξεπερνά τα όρια μιας απλής αναψυχής. Είναι περισσότερο η συναδέλφωση και η σύσφιξη των ανθρώπινων σχέσεων, έννοιες που τα τελευταία χρόνια έχουν τεθεί στο περιθώριο.
Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στο Δ.Σ. του Συλλόγου Νεραϊδιωτών για την όλη προσπάθεια και καλή συνέχεια στο πολιτιστικό και πολιτισμικό γίγνεσθαι…
" ...Και περάσαμε όμορφα, όμορφα, όμορφα ..."
Η χθεσινή (διήμερη) εκδρομή ήταν ο ορισμός της αδελφότητας Νεραϊδιωτών και συνοδών τους (νύφες, γαμπροί, φίλοι…), πολλοί από τους οποίους έχουν πια πολιτογραφηθεί χωριανοί. Με αφορμή τη συγγένεια, με την έννοια της κοινής καταγωγής, μικροί, μεγάλοι και πιο μεγάλοι βρεθήκαμε οι γνωστοί, γνωριστήκαμε οι άγνωστοι, περιηγηθήκαμε σε όμορφα μέρη, γελάσαμε πολύ, αφήσαμε για λίγο πίσω την καθημερινότητά μας και υποδεχθήκαμε την Άνοιξη με τον καλύτερο τρόπο. Μια εκδρομή γεμάτη ζεστασιά, συντροφικότητα και χαρά. Οι συζητήσεις στο λεωφορείο, τα πειράγματα στις στάσεις για καφέ, οι βόλτες στα καλντερίμια των χωριών και οι κοινές φωτογραφίες μπροστά στα τοπία της Αρκαδίας έδωσαν την αίσθηση μιας μεγάλης οικογένειας που ξανασμίγει. Οι παλαιότεροι μοιράστηκαν ιστορίες από τα παιδικά τους χρόνια στο χωριό, ενώ οι νεότεροι άκουγαν με ενδιαφέρον, νιώθοντας πως γίνονται μέρος μιας ζωντανής παράδοσης που συνεχίζεται. Στο τέλος της ημέρας, αυτό που έμεινε δεν ήταν μόνο οι εικόνες από τα τοπία, αλλά κυρίως η αίσθηση της ενότητας, της κοινής πορείας και της περηφάνιας για τις ρίζες. Και του χρόνου, με υγεία, ακόμη περισσότεροι!
Κι επειδή, όπως συνηθίζεται πια, μετά από κάθε θέαμα ή δράση βάζουμε την κριτική μας για να την δουν όσοι το σκέφτονται, η βαθμολογία είναι 5/5, με πολλά θαυμαστικά και καρδούλες, στον πρόεδρο – την ψυχή της παρέας – και σε όλα τα μέλη του συλλόγου που έτρεξαν για την άψογη οργάνωση και το πλούσιο, γεμάτο εμπειρίες πρόγραμμα της εκδρομής!!!
Ντύθηκε για τα καλά στα λευκά το χωριό, καθώς χιόνιζε από χθες και το ύψος του χιονιού έφτασε το μισό μέτρο.
Τις φωτογραφίες μας τις έστειλε ο Σπ. Νεραϊδιώτης
Συνάντηση με την Αντιπεριφερειάρχη Τρικάλων Χρύσα Ντιντή, είχε πρόσφατα ο Γραμματέας του Πολιτιστικού Συλλόγου Νεραϊδιωτών Τρικάλων Θωμάς Μαντέλλος.
Ο Γραμματέας που επισκέφτηκε την αντιπεριφερειάρχη στο γραφείο της, μετέφερε στην τελευταία αίτημα του Δ.Σ. του Συλλόγου για χορήγηση συμπληρωματικής χρηματοδότησης, με σκοπό την αποπεράτωση του έργου «αποκατάσταση παραδοσιακού νερόμυλου Νεράιδας», οι εργασίες του οποίου διακόπηκαν λόγω εξάντλησης του αρχικού εγκριθέντος κονδυλίου, με τους πόρους του οποίου έχουν γίνει βασικές εργασίες στο κτίριο του νερόμυλου (στέγη, σκεπή, παράθυρα, πόρτα).
Η κα Ντιντή είπε στο Γραμματέα ότι η ίδια θα προβεί στις δέουσες ενέργειες για την έγκριση συμπληρωματικής χρηματοδότησης, προκειμένου να ολοκληρωθεί το έργο και να αναδειχτεί έτσι ο παραδοσιακός νερόμυλος, σε ένα επισκέψιμο χώρο πολιτιστικής κληρονομιάς.
Όπως σας κάναμε γνωστό με προηγούμενη ανακοίνωσή μας, σκοπεύουμε να διοργανώσουμε διήμερη εκδρομή στην Ορεινή Αρκαδία.
Επειδή τα ταξιδιωτικά πρακτορεία που αναλαμβάνουν το συντονισμό εκδρομών (μέσα μετακίνησης, ξενοδοχείο κ.λπ.), θέτουν ως όρο την ύπαρξη ελάχιστου αριθμού συμμετεχόντων (μάλλον ο αριθμός διαμορφώνει και την τιμή του ξενοδοχείου), επισημαίνουμε την ανάγκη γνωστοποίησης της συμμετοχή σας, στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου *, το αργότερο ως τις 15 Ιανουαρίου 2026, προκειμένου να εξασφαλίσουμε τα απαιτούμενα λεωφορεία που θα αναχωρήσουν από Άρτα και Αθήνα.
Η πιθανότερη ημερομηνία πραγματοποίησης της διήμερης εκδρομής είναι το Σαββατοκύριακο της 28ης Φεβρουαρίου και 1ης Μαρτίου.
Μετά τη λήξη της προθεσμίας γνωστοποίησης της συμμετοχής σας, θα κυκλοφορήσει νέα ανακοίνωση στην οποία θα ορίζεται η ακριβής ημέρα πραγματοποίησης της εκδρομής, η τιμή συμμετοχής, η ώρα και ο τόπος αναχώρησης των λεωφορείων (από Άρτα και Αθήνα) κι άλλες χρήσιμες πληροφορίες.
Από το Διοικητικό Συμβούλιο
------------------------------------------------------------
Δηλώσεις συμμετοχής στα μέλη του Συλλόγου:
Β. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ (Πρόεδρο Συλλόγου): 697 335 9650 -
Θ. ΜΑΝΤΕΛΛΟΣ: 697 797 7909 - Β. ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ: 697 080 1170 – ΣΤ. ΠΑΦΙΛΗΣ: 690 835 8004
Οι πρόσφατες βροχοπτώσεις που σημειώθηκαν στην περιοχή μας με ένταση αλλά και διάρκεια, είχαν ως αποτέλεσμα την κάλυψη απ' άκρη σ΄ άκρη της κοίτης του Αχελώου. Οι παραπόταμοι Γρεβενίτης και Γκούρα που επίσης "γέμισαν", πρόσθεσαν στους ήδη έντονους όγκους νερού που έρρεαν στην περιοχή. Η εικόνα της τεράστιας σε πλάτος καλυμμένης από νερό κοίτης του ποταμού, καθώς και το απόκοσμο βουητό του μεγάλου όγκου των νερών, δημιουργούσαν ένα αίσθημα δέους. Το σημείο όπου τα νερά των Γρεβενίτη και Γκούρας συναντούν τον Αχελώο ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακό, καθώς ο τεράστιος υδάτινος όγκος στο σημείο αυτό, έκανε τη μεγάλη στροφή για να πάρει το δρόμο προς τον τελικό προορισμό του.
Χθες, 23 Νοέμβρη "έπεσε" και το πρώτο χιόνι στην περιοχή μας. Το βούνο Φούρκα
Η Νεράιδα γιόρτασε την 85η επέτειο του "ΟΧΙ" με μια σεμνή τελετή. Στο ναό του Αγ. Γεωργίου πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη δοξολογία από τον ιερέα Θωμά Πλακιά και στη συνέχεια, ακολούθησε η επιμνημόσυνη δέηση (ανάγνωση των αναγραφομένων στο μνημείο ονομάτων των πεσόντων) και η κατάθεση στεφάνου από τον Πρόεδρο της Δημοτικής Κοινότητας Νεράιδας, Χρ. Καρακώστα.
Μια εκδήλωση που εμβαθύνει στη συλλογική μνήμη και την ανάγκη για εθνική ενότητα, διατηρώντας ζωντανές τις αξίες και το ηθικό δίδαγμα που προέρχεται από την αντίσταση των Ελλήνων κατά του φασισμού.
Φέρομαι σε γνώση των αναγνωστών της ιστοσελίδας μας (neraida.net), των συγχωριανών και μελών του Συλλόγου Νεραϊδιωτών, ότι από 23 Οκτωβρίου μέχρι 6 Νοεμβρίου προβάλλεται το νέο ντοκιμαντέρ του εξαίρετου σκηνοθέτη συμπατριώτη μας, Δημήτρη ΚΟΥΤΣΙΑΜΠΑΣΑΚΟΥ, "τέρματα του Αυγούστου"*.
Ο Σύλλογός μας προτείνει την Κυριακή, 2 Νοεμβρίου, ώρα 17.30 συνάντηση χωριανών στην είσοδο του κινηματογράφου (όπου θα έχουν προβεί στην έκδοση του εισιτηρίου τους), για την από κοινού παρακολούθηση του ντοκιμαντέρ.
Η ταινία-ντοκιμαντέρ προβάλλεται στον κινηματογράφο "ΔΑΝΑΟΣ", Κηφισίας 120, Αμπελόκηποι (στάση μετρό Πανόρμου), (βλ. πιο κάτω ημέρες και ώρες προβολής καθώς και λίγα λόγια σχετικά με το θέμα που πραγματεύεται το ντοκιμαντέρ).
===============================
Σημ.: Μετά την ολοκλήρωση της προβολής και τo τέλος των ερωταπαντήσεων που έχει ο σκηνοθέτης έπειτα από κάθε προβολή, με τους προσκαλεσμένους, ο Σύλλογος προτείνει επίσκεψη σε ταβερνάκι για ένα κρασάκι και μια συζήτηση σχετικά με το ντοκιμαντέρ, αλλά και άλλα ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος.
Από το Σύλλογο και τη neraida.net
Ο Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος είναι Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ανεξάρτητος παραγωγός, γνωστός για τα ντοκιμαντέρ, τις σειρές, τις ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους. Γεννήθηκε το 1967 στο Αρματολικό Τρικάλων και σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου και τηλεόρασης στο Ινστιτούτο Κινηματογράφου Γκεράσιμοφ [en], στη Μόσχα της Ρωσίας (VGIK).
Είναι καθηγητής στο Τμήμα Κινηματογράφου, στη Σχολή Καλών Τεχνών, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με γνωστικό αντικείμενο "Σκηνοθεσία". Από το 2000, διδάσκει υποκριτική σε Δραματικές Σχολές, μεταξύ των οποίων και η σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.
Υπήρξε διδάσκων καθηγητής στο Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου κι έχει εργαστεί ως σκηνοθέτης στην Ελληνική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση. Το έργο του έχει αναγνωριστεί από τους κριτικούς και έχει λάβει εθνικά και διεθνή βραβεία.
Το CineDoc *
παρουσιάζει νέο ντοκιμαντέρ του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου
«Τέρματα του Αυγούστου»
Από 23/10 μέχρι 06/11, στον κινηματογράφο Δαναό
Κάθε καλοκαίρι, στα ορεινά της νότιας Πίνδου, ένα αυτοσχέδιο τουρνουά ποδοσφαίρου δίνει ζωή στα χωριά και τους ανθρώπους της περιοχής. Η επεισοδιακή πορεία στο τουρνουά της ομάδας του Αρματολικού, αποκαλύπτει το συναρπαστικό ζωντάνεμα μιας μικρής κοινότητας, η οποία μπορεί τους περισσότερους μήνες του χρόνου να είναι σχεδόν άδεια, το πνεύμα της όμως, παραμένει ζωντανό.
Ένα καλειδοσκόπιο μικρών και μεγάλων στιγμών, τα Τέρματα του Αυγούστου δίνουν μια τρυφερή, βιωμένη ματιά στη ζωή ενός τόπου, από τη μοναξιά του χειμώνα στον εφήμερο μικρόκοσμο του καλοκαιριού, όταν το χωριό ανοίγει τις πόρτες του και παίρνει βαθιά ανάσα, ξαναγεμίζοντας από τους ανθρώπους του, παλιούς και νέους. Στο επίκεντρο, το ποδόσφαιρο, παγκόσμια γλώσσα, αφορμή για επικούς τσακωμούς και ξέφρενους πανηγυρισμούς, σε μια ταινία που λειτουργεί σαν πορτρέτο όχι απλώς ενός χωριού, αλλά της ανάμνησης μιας χώρας.
Οι προβολές από 23/10-6/11 θα πραγματοποιηθούν παρουσία του σκηνοθέτη και ειδικών καλεσμένων από τον χώρο του αθλητισμού, της βιώσιμης επιχειρηματικότητας, του κινηματογράφου και της ακαδημαϊκής κοινότητας.
Ημέρες και ώρες προβολών:
Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2025 | 19.45
Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2025 | 19.30
Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2025 | 16.00
Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2025 | 19.30
Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2025 | 17.30
Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2025 | 17.30
Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2025 | 19.00
Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2025 | 18.45
ΣΗΜ: Μετά το πέρας των προβολών θα ακολουθήσε Q&A (ερωταπαντήσεις) με την παρουσία του σκηνοθέτη και άλλων προσκαλεσμένων. Το πλήρες πρόγραμμα των Q&A θα ανακοινωθεί σύντομα.Στις 8 και 9 Νοεμβρίου θα προβληθούν στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος.
Η ταινία προβάλλεται επίσης στις 25 Οκτωβρίου στο Βόλο παρουσία του σκηνοθέτη.
* Το CineDoc είναι ένας οργανισμός που προβάλλει και διανέμει βραβευμένα ελληνικά και ξένα ντοκιμαντέρ, τόσο στην Αθήνα μέσω του CineDoc Festival όσο και σε όλη την Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων των νησιών (CineDoc Island). Ο σκοπός του είναι να ενισχύσει το ντοκιμαντέρ ως μορφή τέχνης, να προωθήσει διάλογο και να φέρει σε επαφή τις τοπικές κοινωνίες με σύγχρονα θέματα, όπως το περιβάλλον, η κοινωνία και η ιστορία.
Ολοκληρώθηκαν οι βασικές εργασίες στο κτίριο όπου στεγαζόταν παλαιά ο παραδοσιακός νερόμυλος Νεράιδας. Οι εργασίες αυτές περιλάμβαναν την αλλαγή της στέγης (είχε υποστεί σοβαρές φθορές με το διάβα του χρόνου), την ανακατασκευή της πέτρινης σκεπής και την κατασκευή και τοποθέτηση των παραθύρων και της πόρτας εισόδου. Το σχετικό κονδύλι που κάλυψε τις μέχρι τώρα εργασίες και την αγορά των υλικών είχε χορηγηθεί, από την Περιφέρεια, μετά από ενέργειες του Πολιτιστικού Συλλόγου Νεράιδας.
Για την πλήρη αποκατάσταση του νερόμυλου, πρέπει να γίνουν κάποιες εργασίες καθαρισμού στο εσωτερικό του κτιρίου, όπως επίσης εργασίες για τη συγκέντρωση του νερού (τεχνητό αυλάκι που οδηγεί το νερό με πίεση απ΄ το Γλαβά, απ΄ ευθείας στη «φτερωτή» του μύλου κ.τ.λ.).
Θέλουμε να πιστεύουμε πως η Περιφέρεια, γνωρίζοντας πόση σημασία έχει ένα τέτοιο παραδοσιακό μνημείο στη διαφύλαξη και διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, θα προχωρήσει στην έγκριση και του ποσού που απαιτείται για την αποπεράτωση του έργου.
Απαραίτητη κρίνεται η παρακολούθηση του θέματος από τον Πολιτιστικό Σύλλογο, ο οποίος θα πρέπει να υπενθυμίζει στην Περιφέρεια την αναγκαιότητα της έγκρισης και αυτού του κονδυλίου.
φωτό Μερόπη
Στα 96 του χρόνια, έφυγε απ' τη ζωή ο εξαίρετος κλαρινίστας Γρηγόρης Καψάλης, αφήνοντας πίσω του μια παρακαταθήκη που σπάνια συναντά κανείς στη σύγχρονη μουσική παράδοση. Γεννημένος στον Ελαφότοπο Ζαγορίου Ιωαννίνων το 1929, μυήθηκε από μικρός στην τέχνη του κλαρίνου κοντά στον πατέρα και τον παππού του, συνεχίζοντας έπειτα τη μαθητεία του στη σχολή του Ξηρομέρου, δίπλα στο Βασίλη Σαλέα. Ο ήχος του κλαρίνου που έβγαζε ήταν βαθύς, δωρικός, με σεβασμό στο βήμα του χορευτή, χωρίς περιττές επιδείξεις. Για δεκαετίες συνόδευσε τα πανηγύρια των χωριών του Ζαγορίου και της Ηπείρου, Έδωσε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και σε πολλές χώρες του εξωτερικού, καθώς και στον Ελληνισμό της διασποράς. Συνεργάστηκε με τους σημαντικότερους οργανοπαίχτες της ηπειρώτικης μουσικής: τον Φίλιππο Ρούντα, τους Χαλκιάδες, τον Χρόνη Καψάλη και από τις αρχές της δεκαετίας του '60 αξιώθηκε να γίνει μέλος στο συγκρότημα "Τα Τακούτσια", που θεωρείται ο κυριότερος θεματοφύλακας της Ζαγορίσιας παράδοσης.
* Ο συγχωριανός μας χοροδιδάσκαλος Σπύρος Νεραϊδιώτης, σε άρθρο του, που ακολουθεί, έχει να μας πει πολλά για το βιρτουόζο κλαρινίστα, με τον οποίο είχε συνεργαστεί στο παρελθόν πολλές φορές.
(άρθρο του Σπύρου Νεραϊδιώτη*)
Δεν ξέρω αν θα καλυφθεί το κενό που άφησε ο Γρηγόρης Καψάλης, ο κορυφαίος ηπειρώτης μουσικός από τα Γιάννενα, ο οποίος έφυγε πρόσφατα για τη γειτονιά των αγγέλων. Ξέρω όμως πως πίσω του άφησε μια τεράστια παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές. Σαν φωτεινός οδοδείκτης φωτίζει και καθοδηγεί τον κόσμο και τους μερακλήδες, έτσι ώστε να ακολουθούν πιστά τα βήματα στην ηπειρώτικη μουσική παράδοση που ο ίδιος στόλιζε με τις μελωδίες του κλαρίνου του, ολόκληρες δεκαετίες.
Ο Γρηγόρης Καψάλης, αυτός ο άρχοντας της Ηπειρώτικης μουσικής παράδοσης, όταν έπαιζε κλαρίνο και τραγουδούσε, τα αηδόνια σιωπούσαν. Ήταν ο μουσικός που συνομιλούσε με το κλαρίνο, γιατί το κλαρίνο ήταν συνέχεια της ψυχής του και η ψυχή του μέσα της χωρούσε ολάκερη την Ήπειρο, κάθε ρυθμό, κάθε μελωδία.
Ο Γρηγόρης Καψάλης ήταν ένα κεφάλαιο, μια ξεχωριστή αξία για τη μουσική μας παράδοση και γενικότερα το χώρο του λαϊκού μας πολιτισμού. Έβαλε με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο την προσωπική του σφραγίδα, τη .δική πινελιά στην ηπειρώτικη μουσική παράδοση της κάθε περιοχής, του κάθε τόπου. Κορυφαίος στο μελωδικό ύφος του Ζαγορίου, που ήταν και η ιδιαίτερη πατρίδα του, αλλά και ξεχωριστός στο Γιαννιώτικο αστικό τραγούδι, βγαλμένο μέσα απ' τα καφέ αμάν.
Έπαιζε σε γάμους και πανηγύρια, γλεντώντας τον κόσμο, ανάβοντας τα μεράκια του, σβήνοντας τους καημούς του, ανεβάζοντας τον μερακλή χορευτή στους εφτά ουρανούς. Κρατούσε γερά την ηπειρώτικη μουσική παράδοση, για να τη μεταλαμπαδεύσει και στις νεότερες γενιές. Αμέτρητα τραγούδια και μελωδίες έπαιζε με το θεϊκό κλαρίνο του. Τραγούδια ερωτικά και της αγάπης, τραγούδια της ξενιτιάς και του νόστου, τραγούδια που εκφράζουν πόνο και παράπονο, τραγούδια του σεβντά και του νταλκά, τραγούδια της λεβεντιάς, του ηρωισμού και της παλικαριάς. Τραγούδια για την κάθε περίσταση.
Ξεχωριστός ήταν και στις πολιτιστικές εκδηλώσεις, με τα χορευτικά των Συλλόγων να χορεύουν πάνω στους γλυκούς ήχους του κλαρίνου του. Είχα την τιμή και τη χαρά να χορέψω σε πολλές εκδηλώσεις πάνω στους ρυθμούς και στις μελωδίες του και να εκφράσω το λυρισμό της ψυχής μου.
Ο Γρηγόρης Καψάλης συνεννοούταν με τον κάθε πρωτοχορευτή μερακλή με έναν τρόπο ιδιαίτερο, επικοινωνιακό, που κοινό χαρακτηριστικό ήταν το μεράκι. Ταυτιζόταν με αυτόν που χόρευε, ο ένας συμπαρέσυρε τον άλλον σε αυτό το υπέροχο και συναρπαστικό μεράκι, συνομιλώντας νοερά με τα μάτια της ψυχής και τη γλώσσα της καρδιάς. Δημιουργούσε με το κλαρίνο του μια παραδοσιακή έκσταση, ένα παραλήρημα ψυχικής ευφορίας.
Αφουγκραζόταν την ψυχική διάθεση του μερακλή χορευτή, διάβαζε την έκφρασή του, ενθουσιαζόταν με το χορό του, μερακλωνόταν και ο ίδιος, και το μεράκι αυτό γινόταν φύσημα και το φύσημα γινόταν στο θεϊκό κλαρίνο του αγγελική μελωδία, δημιουργώντας μια μουσικοχορευτική πανδαισία.
Ο Γρηγόρης Καψάλης έβγαζε μια εκρηκτικότητα στο παίξιμο, συνδυασμένη με λυρισμό και βουτηγμένη στο πέλαγος της μελωδικότητας. Τραγουδούσε κιόλας. Τραγουδούσε υπέροχα! Η βραχνή φωνή του πότε γινόταν μεταλλική, λες και άκουγες ύμνους αγγέλων και πότε γινόταν ξύλινη, λες και συμμετείχες σε βυζαντινό συλλείτουργο. Ήταν και ψάλτης ο Γρηγόρης Καψάλης. Έψελνε δοξαστικούς και χερουβικούς ύμνους, σε ορθούς και πλάγιους ήχους, με το ηχόχρωμα της φωνής του να μαρτυράει τη σπουδαιότητα του τεράστιου αυτού καλλιτέχνη.
Ο θάνατος του Γρηγόρη Καψάλη μάς υπενθυμίζει μια σκληρή αλήθεια: η σπουδαία γενιά των μουσικών που πέρασαν από αυτόν τον τόπο αποχωρούν ένας-ένας με αξιοπρέπεια και πλούσιο έργο. Ο Γρηγόρης Καψάλης υπηρέτησε με συνέπεια το πανόραμα της υπεραιώνιας μουσικής παράδοσης, τεχνικά και καλλιτεχνικά. Έγινε πρεσβευτής και στύλος του νεοελληνικού πολιτισμού σε όλο τον κόσμο με ήθος και ευπρέπεια. Οι νότες από το κλαρίνο του ήταν αναγνωρίσιμες και μοναδικές. Κεντούσε ομορφιά και γευόσουν τις νότες στα λαϊκά πανηγύρια σαν μεταλαβιά. Μεγαλώσαμε μαζί του, μας πλούτισε ακουστικά και μύησε τους Τζουμερκιώτες και τον κόσμο όλο στους Ζαγορίσιους και Γιαννιώτικους σκοπούς. Βοήθησε τα μέγιστα ώστε να κάνει το κλαρίνο εθνικό όργανο.
Άκουγες «Γρηγόρης Καψάλης» κι ανατρίχιαζες! Αρκούσε ένα βλέμμα του για να επαναφέρει σε τάξη τον φάλτσο συνεργάτη του ή τον πρωτοχορευτή στην παραγγελιά. Δεν απαρνήθηκε ποτέ τη δημοτική ζυγιά. Σήμα κατατεθέν το κοστούμι του και η γραβάτα.
Εκεί στη γειτονιά των αγγέλων θα παίζει κλαρίνο και θα μοσχοβολάει μελωδίες ο παράδεισος. Ενώ το υπερπέραν και η πλάση θα ανασταίνονται αλλιώτικα από το θεϊκό κλαρίνο του Γρηγόρη Καψάλη.
*ο Σπύρος Νεραϊδιώτης, είναι χοροδιδάσκαλος-λαογράφος
Κατα το πρώτο 15ημερο του Αυγούστου πραγματοποιήθηκαν πολλές εκδηλώσεις στο χωριό, οργανωμένες είτε από το ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΕΊΤΕ από ιδιωτικές πρωτοβουλίες,
Τα καταγράφουμε με τη χρονική σειρά που πραγματοποιήθηκαν:
5 Αυγούστου:
Άλλη μια χρονιά ο Σύλλογος έδωσε την ευκαιρία να ζωγραφίσουν τα μικρά παιδιά και να προσφέρει τη χαρά του πρωινού, με τους γονείς και παππούδες να απολαμβάνουν τη δημιουργικότητά τους.
8 Αυγούστου
Το καθιερωμένο πια πάρτι που οργανώνει η κάθε χρόνο, η νεολαία Νεράιδας, στο Αλώνι, στην αυλή του Σχολείου. Οι νέοι πέρασαν όμορφα τη βραδιά τους, απόδειξη ότι το πάρτι τράβηξε ως το πρωί.
8 Αυγούστου:
Στο στέκι «Τσαλαμάγκα», του χωριανού μας Κώστα Χρηστάκη και πριν ξεκινήσει το πάρτι της νεολαίας η ορχηστρική (κι όχι μόνο) παρέα της Νάντιας και της Μαριάννας, μας χάρισε μια πολύ όμορφη βραδιά, παίζοντας και τραγουδώντας όμορφα σμυρνέικα και άλλα ρεμπέτικα και λαϊκά
9 Αυγούστου :
Ολονύχτιο γλέντι με ορχήστρα που "εκλεισε" το Βακούφκο μαγαζί
11 Αυγούστου:
Λαϊκή συγκέντρωση (σχόλια σε άλλη στήλη)
14 Αυγούστου:
Μετά τις νίκες τους στους προκριματικούς αγώνες, επί των αντιπάλων τους, οι ομάδες της Μεσοχώρας και της Νεράιδας συναντήθηκαν στον τελικό του ποδοσφαιρικού τουρνουά, στο γήπεδο της Μεσοχώρας, όπου η τελευταία αναδείχτηκε νικήτρια στα πέναλτι με 5-4 και κατέκτησε το κύπελο.
15 Αυγούστου
Λειτουργία στη Θεοτόκο και μεταφορά της εικόνας της Παναγίας στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου στο χωριό.
16/Αυγούστου
Στο χώρο του συγχωριανού μας Κώστα Χρηστάκη, προβλήθηκε με πρωτοβουλία του ίδιου και του Συλλόγου, η θεατρική παράσταση «Της κακομοίρας» (Ζήκος), που είχε ανεβάσει το 2009, στην πλατεία του Χωριού, η ερασιτεχνική θεατρική ομάδα του Συλλόγου, μπροστά σε περίπου 500 θεατές!
Θάνατοι ...
Ιερέας Χρήστος Μπασιούκας ...
Το Δ.Σ. του Συλλόγου και η neraida.net εκφράζουν τα βαθιά τους συλλυπητήρια στους οικείους του.
Θανασία Κ. Φωτίου ...
Έφυγε την 1η του Σεπτεμβρίου από τη ζωή, η αγαπητή σε όλους χωριανή μας Αθανασία Κων/νου Φωτίου. Προς τη λήξη της όγδοης δεκαετίας της ζωής της, δεν το έβαζε κάτω και είχε μια μονίμως περιπαιχτική διάθεση για το θάνατο. Οικείοι, συγγενείς και χωριανοί τη συνόδευσαν την επομένη, 2 Σεπτεμβρίου, ως την τελευταία της κατοικία, στο κοιμητήριο της Νεράιδας, του αγαπημένου της τόπου, που ποτέ δεν αποχωρίστηκε.
Το Δ.Σ. του Συλλόγου και η neraida.net εκφράζουν τα βαθιά τους συλλυπητήρια στους οικείους της.
Πραγματοποιήθηκε στις 11 Αυγούστου στην πλατεία του χωριού, "υπό τη σκιά της πλατάνου", μεγάλη «παγχωριανική» συγκέντρωση, την οποία διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος, με σκοπό την ενημέρωση των χωριανών για τις δραστηριότητές του.
Την ενημέρωση έκανε ο Γραμματέας του Συλλόγου που αναφέρθηκε αναλυτικά σε όλες τις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν τη χρονιά που πέρασε. Προηγήθηκε το καλωσόρισμα του Προέδρου και μια σύντομη αναφορά στις μελλοντικές δραστηριότητες του Συλλόγου.
Η συμμετοχή των κατοίκων ήταν εντυπωσιακή, γεγονός που αποδεικνύει στην πράξη πόσο ήταν σωστή η σκέψη και τελικά η απόφαση του Διοικ. Συμβουλίου, να πραγματοποιείται, συγκέντρωση ενημέρωσης στο χωριό, πέραν της καταστατικής υποχρέωσης για σύγκληση Γενικής Συνελεύσεως στην έδρα του Συλλόγου. Είναι μια κίνηση που μαρτυρά τη σημασία που δίνει το Διοικ. Συμβούλιο, στην άποψη του κάθε Νεραϊδιώτη για θέματα που αφορούν το Σύλλογο και κατ' επέκταση και το χωριό. Το να συζητούνται όλα τα θέματα που μας αφορούν, να ακούν όλοι οι χωριανοί από πρώτο χέρι για τις εκδηλώσεις που έγιναν ή θα γίνουν, για έργα που έγιναν ή θα γίνουν, και να τους δίνεται η δυνατότητα να καταθέτουν τις απόψεις τους, αποτελεί τη πεμπτουσία της δημοκρατίας. Από μια τέτοια πρακτική, μπορεί να ενθαρρυνθεί και η συμμετοχή νέων μελών στον Πολιτιστικό Σύλλογο που επιθυμούν να συμβάλλουν ενεργά στις επόμενες δράσεις του.
Είναι γεγονός ότι η σιωπηρή πλειοψηφία αποτελεί τη βάση της στήριξης για κάθε Σύλλογο. Είναι αυτή που εκτιμά τη συνετή δράση του Διοικ. Συμβουλίου, του αναγνωρίζει τις καλές προθέσεις και του πιστώνει τις προσπάθειες που καταβάλλει για κάθε επιτυχημένη εκδήλωση. Κρίνει με επιείκεια μια λιγότερο αποδοτική ή και μια αναποτελεσματική δράση του Δ.Σ., γιατί ξέρει πως τα μέλη του τελευταίου, πάντα προσβλέπουν σε ένα θετικό για το Σύλλογο αποτέλεσμα. Αυτό δε σημαίνει βέβαια 'ΟΛΑ ΚΑΛΩΣ ΚΑΜΩΜΕΝΑ», δε σημαίνει απουσία κριτικής. Αντίθετα μια καλοπροαίρετη κριτική είναι βέβαιο ότι θα επιφέρει θετικά αποτελέσματα. Άλλο όμως εποικοδομητική κριτική για την επίτευξη καλύτερου αποτελέσματος, άλλο κριτική επιείκειας, λαμβανομένων υπόψη των προσωπικών και οικογενειακών υποχρεώσεων των «κρινομένων» μελών του εκάστοτε Δ.Σ. του Συλλόγου και άλλο η περίπτωση των μονίμων και εξυπαρχής διαφωνούντων, οι οποίοι γκρινιάζουν για όλα, χωρίς παράλληλα να καταθέτουν και μια πρόταση, για το τι «μέλλει γενέσθαι».
Η εμπιστοσύνη και η συνεργασία των μελών του Συλλόγου είναι τα κρίσιμα στοιχεία που θα καθορίσουν την πορεία του. Είναι σημαντικό, να επικεντρωθούμε όλοι στην προώθηση της αλληλεγγύης και στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που να ενθαρρύνει τη συμμετοχή και την πρόοδο. Είναι λίαν απαραίτητο να συστρατευθούμε όλοι προς την κατεύθυνση αυτή
Η δυνατότητα που υφίσταται σήμερα με το σταθερό έσοδο του Συλλόγου από την ενοικίαση διαμερισμάτων, ενδέχεται να είναι μια χρυσή ευκαιρία, για την ενίσχυση της υλοποίησης κοινωφελών έργων στην Κοινότητα. Ωστόσο, ο πρωταρχικός στόχος του συλλόγου, σύμφωνα και με τον Καταστατικό του χάρτη, είναι η προώθηση του πολιτισμού και της παράδοσης
Καθώς πλησιάζει το τέλος του καλοκαιριού, ο κύκλος των θρησκευτικοκοινωνικών εκδηλώσεων στην περιοχή μας φτάνει στην ολοκλήρωσή του. Η πιο πρόσφατη εκδήλωση, που συγκέντρωσε τους τελευταίους εναπομείναντες στο χωριό (και βέβαια και τους χειμωνιάτες), πραγματοποιήθηκε στις 24 Αυγούστου, στο ξωκλήσι του Αγ. Κοσμά..
Στο ξωκλήσι, τελέστηκε λειτουργία μετά αρτοκλασίας, αφιερωμένη στη μνήμη του Κοσμά του Αιτωλού, ενός σημαντικού Έλληνα μοναχού, δασκάλου και κήρυκα του Ευαγγελίου. Γεννημένος το 1714, ο Κοσμάς ανακηρύχθηκε άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και η προσφορά του στη θρησκεία και την εκπαίδευση παραμένει αναλλοίωτη μέχρι σήμερα.
Στην εκδήλωση αυτή, οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να ενισχύσουν τους κοινωνικούς και θρησκευτικούς δεσμούς της κοινότητας, καθώς και να θυμηθούν την πνευματική κληρονομιά του Κοσμά.
Βιντεοσκόπηση: Λάμπρος Ζάχος. Τον ευχαριστούμε!
Ο Σύλλογος νεραϊδιωτών ευχαριστεί
Τα πανηγύρια έχουν καθιερωθεί στα χωριά της πατρίδας μας ....
Από το συγχωριανό μας Σπύρο Νεραϊδιώτη, πήραμε και δημοσιεύουμε το παρακάτω ;άρθρο:
Πανηγύρια και πανηγυρισμοί
Λίγες μόνο μέρες πριν παραδώσει τη σκυτάλη στον Απρίλη, ο Μάρτης αποφάσισε να θυμίσει στο χωριό ποιος κάνει κουμάντο στον ουρανό. Ο ήλιος που έπαιζε δειλά πάνω από τις στέγες χάθηκε πίσω από βαριά, μολυβένια σύννεφα, κι ένας παγωμένος αέρας άρχισε να σφυρίζει στα σοκάκια. Το απόγευμα, οι πρώτες νιφάδες έπεσαν διστακτικά, μα γρήγορα δυνάμωσαν, στροβιλίστηκαν πάνω από τα χωράφια και σκέπασαν για δεύτερη φορά φέτος τις αυλές, τα κεραμίδια και τα πέτρινα τοιχάκια με ένα άσπρο, σιωπηλό σεντόνι.
«Μάρτης, γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης», μουρμούριζαν οι παλιοί δίπλα στη σόμπα, κοιτώντας από το παράθυρο τις νιφάδες να χορεύουν. Η παροιμία δεν είναι τυχαία: ο Μάρτης, λένε, γδέρνει με το κρύο του όσους βιάστηκαν να αφήσουν τα ζεστά ρούχα, και γίνεται «παλουκοκάφτης» γιατί αναγκάζει τον κόσμο να κάψει και το τελευταίο ξύλο από τα αποθέματα του χειμώνα. Είναι ο μήνας που σε ξεγελά με λιακάδες και γαλάζιο ουρανό, μόνο και μόνο για να σε βρει απροετοίμαστο με μια ξαφνική παγωνιά ή μια αναπάντεχη χιονόπτωση σαν τη σημερινή.
Στο χωριό, κανείς δεν εμπιστεύεται τον Μάρτη. Οι νοικοκυρές κρατούν ακόμα τις κουβέρτες στα πόδια του κρεβατιού, οι αγρότες κοιτούν ανήσυχοι τα χωράφια και τα δέντρα που έχουν ήδη αρχίσει να φουσκώνουν, κι όλοι έχουν στο νου τους πως μια νύχτα παγωνιάς μπορεί να χαλάσει τον κόπο μιας ολόκληρης χρονιάς. Ο Μάρτης είναι απρόβλεπτος, πότε γελαστός και πότε αγριεμένος, και κρατά τους κατοίκους πάντα σε επιφυλακή, με το βλέμμα στραμμένο στον ουρανό και το αυτί στις παλιές ιστορίες των γεροντότερων.
Κι όμως, πίσω από το σημερινό κρύο και το χιόνι, η άνοιξη ήδη ετοιμάζει το βήμα της. Κάτω από το λευκό στρώμα, η γη ανασαίνει ζεστά, τα πρώτα αγριολούλουδα περιμένουν την ώρα να ξεμυτίσουν, και τα πουλιά δοκιμάζουν δειλά τα ανοιξιάτικα τραγούδια τους. Σε λίγες μέρες, ο Μάρτης θα παραδώσει επιτέλους τη σκυτάλη στον Απρίλη, φέρνοντας μαζί του πιο σταθερές λιακάδες, μυρωδιές από ανθισμένες αμυγδαλιές και την ήσυχη βεβαιότητα πως, όσο κι αν αργεί, η άνοιξη δεν μας ξεχνά ποτέ.
Μερικές στιγμές ζουν μόνο στη μνήμη – γι’ αυτό αξίζουν να τις φυλάμε σαν γιορτή.
Κάθε καλοκαίρι αφήνει πίσω του μικρές γιορτές που δεν προλάβαμε, τραγούδια που δεν χορέψαμε, πρόσωπα που δεν συναντήσαμε ξανά. Κι όμως, ακόμη κι αυτά τα ανεκπλήρωτα ραντεβού γίνονται κομμάτι της ιστορίας μας, σαν απόηχος από ένα πανηγύρι που ακούγεται μακριά, μέσα στη νύχτα.
Ίσως να μην ήσουν ποτέ εκεί, μα θυμάσαι τα φώτα, τις μυρωδιές, τα γέλια που σβήνουν σιγά σιγά. Στιγμές που δεν έζησες, αλλά σε ακολουθούν σαν υπόσχεση πως την επόμενη φορά θα σταθείς λίγο περισσότερο, θα μείνεις λίγο παραπάνω, θα πεις το «ναι» σε όσα τώρα αποχαιρετάς σιωπηλά.
